نوشتار پيش رو به تفسير اين آيه شريفه و بيان دلالت آن بر امامت و ولايت عامّه اهل بيت عليهم السلام پس از رسول خدا صلى اللَّه عليه وآله پرداخته است . در اين پژوهش فقط از كتاب‌ها و منابع اهل سنّت استفاده شده است . اميد آن كه مورد استفاده دانش پژوهان و پژوهش‌گران قرار بگيرد و وسيله‌اى براى راهنمايى شايستگانِ هدايت ، بوده و ذخيره‌اى براى روز رستاخيز ما باشد ؛ روزى كه در آن فرزند و دارايى سودى نخواهد داشت . اين نوشتار در چند بخش تنظيم شده است : بخش يكم : « قربى » از ديدگاه پيامبر اكرم صلى اللَّه عليه وآله ؛ بخش دوم : بررسى و تصحيح سندهاى روايات آيهء مودت ؛ بخش سوم : رد شبهه‌هاى مخالفان ؛ بخش چهارم : نزول آيهء مودت ، روايت‌ها و ديدگاه‌ها ؛ بخش پنجم : دلالت آيه بر امامت و سرپرستى . على حسينى ميلانى